# error ? {gr}

Κάποτε στην Πτολεμαϊδα…

Μια φορά κι έναν καιρό, το Error.gr δεν ήτανε blog. Ήτανε Net Station κι εγώ παρίστανα τον μικρό καπιταλιστή. 🙂 Σήμερα καταλάθος βρήκα μερικές φωτογραφίες που είχα από τότε. Πλάκα έχουν. Χωρίς το τότε άγχος για το μεροκάματο, για το αν θα βγουν τα έξοδα, αν θα ξεπληρώσω τα δάνεια, αν θα μπορέσω να κάνω upgrades στα pc, γιατί βγαίνουν νέα games και στο μέλλον έρχονται τα vista, χωρίς το σπάσιμο νεύρων και την ατελείωτη φασαρία από τα πιτσιρίκια, μια χαρά ήταν τελικά… 🙂

30/06/2008 Πτολεμαϊδα, Τεχνολογία , ,
8 to “Κάποτε στην Πτολεμαϊδα…”
  1. Haeroth says...

    Χεχε ωραίες εποχές rocean…. 🙂

    Βέβαια υπάρχουν και 2, τουλάχιστον, φωτογραφίες που είναι ανεκτίμητες και κατά λάθος είμαι και στις 2 μέσα! 😛

  2. Rocean says...

    Θα τις εκτιμήσει δεόντως ο ιστορικός του μέλλοντος!!! 🙂 Βασικά έχω τις φάτσες όλων σας, αλλά είπα να βάλω μόνο αυτές που δεν φαίνονται καθαρά πρόσωπα…

  3. vassak says...

    @Haeroth
    Θα με κάνεις να τις ξαναδώ. Την μία την εντόπισα χτες Βράδυ που έβλεπα… Έχεις δηλαδή πολλά χρόνια να κουρευτείς ε?. 😛

  4. Haeroth says...

    @Rocean : Ωραία κάποια στιγμή θα μου τις δείξεις να γελάσουμε εκείνες! 😛

    @vassak : Ναι, από τα εφηβικά χρόνια…χεχεχε

  5. Rizobreaker says...

    Πολύ καλό το κόβω σ/φε! Γιατί το σταμάτησες?
    Και τα γκράφιτι πολύ ωραία!!

  6. Rocean says...

    Δεν έβγαινε οικονομικά κυρίως. Από την μία έχεις συνεχείς καταστροφές (ποντίκια, πληκτρολόγια, ακουστικά κτλ) κι από την άλλη πρέπει να κάνεις συνέχεια upgrades για να σηκώνεις τα νέα games. Κι έχεις και τον ανταγωνισμό από ένα σωρό άλλα net cafe που άνοιγε ένα σε κάθε γειτονιά, σε μια πόλη που δεν σηκώνει πάνω από 2-3. Είχαν φτάσει καμιά 15αρια… Αν και στην αρχή πήγαινα καλά. Από ένα σημείο και μετά όμως αρχίζει η πτώση. Παλιώνεις, παλιώνουν τα μηχανήματα, ανοίγουν νέα φρέσκα μαγαζιά…

    Κι επειδή δεν έβγαινε οικονομικά δεν μπορούσα να έχω και υπαλλήλους, (αν και είχα 2 φίλους που βοηθούσαν κάποιες ώρες) οπότε έπρεπε να δουλεύω από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί. Θέλουν και 24ωρη λειτουργία τα άτιμα. Μηδενικός ελεύθερος χρόνος δηλαδή. Ε, έρχεσαι κάποια στιγμή και τεντώνεις. Ειδικά επειδή έχεις να ανεχτείς όλη την μέρα και πιτσιρίκια που κάνουν σαν υστερικά.

    Ενώ γενικά είμαι ήρεμος άνθρωπος, με το μαγαζί είχα γίνει νευρικός. Μ’ ενοχλούσε και το παραμικρό. Ο παραμικρός θόρυβος. Οπότε το έκλεισα και γλίτωσα… 🙂

  7. dsphinx says...

    ο λόγος που έκλεισε το μαγαζί ήταν αλλος ,αλλα ας το αφήσουμε αυτό …
    οι φωτογραφίες ομως παραμένουν ιστορικές , τα γκράφιτι ε???
    ομορφιά , ωραίες εποχές , πολλάν ωραίες …
    xamos 😉

  8. Rocean says...

    @Dsphinx: Ο άλλος ο λόγος που λες, είναι απλά ο λόγος που έκλεισα πιο γρήγορα εκεί που μπορεί να κρατούσα καναν χρόνο παραπάνω…

Leave a comment